جنگ عراق عليه ايران از نگاه مطبوعات جهان[242]
وقتي كه صدام حسين سال گذشته رياست جمهوري عراق را به عهده گرفت شايد نميدانست چه زماني عليه ايرانيان اقدام ميكند. با اين حال، آيتالله خميني احتمالا كار زيادي در تصميم خود براي صدور انقلاب شيعه خود در آن سوي مرزها كرد.
گروه حاكمه عراق تقريبا تماما مسلمان سني هستند.
اين گروه مدعي هيچگونه مبناي مذهبي قوي نميباشد، اما كاملا با هرگونه تلاش براي تحريك كردن جمعيت 50 درصدي شيعه خود مخالف است.
وسعت نبردهاي هفته گذشته تقريبا قطعا نشان ميدهد احساس خطر عراقيها چقدر عميق است.
به گفته سازمان عفو بينالملل، در عراق طي پنج سال گذشته به طور متوسط هر سال يكصد نفر بخاطر مسايل سياسي كشته شدهاند. برخي از اعضاي رژيم عراق تابستان گذشته به خاطر توطئه عليه صدام حسين اعدام شدند.
طارق عزيز، معاون نخستوزير و از افراد مورد اعتماد صدام چند ماه پيش به سختي از يك ترور جان سالم به در برد. گفته ميشود، اين ترور كار ايرانيها بوده است. همچنين گزارشهاي مداومي از فعاليتهاي خرابكارانه در بغداد وجود دارد.
همه رهبران خاورميانه آرزوهاي بلندمدت خود را دارند و صدام حسين از اين امر مستثني نيست.
زمانيكه صدام معاون رييس جمهور و مرد قدرتمند عراق در سال 1975 بود، مجبور به امضاي موافقتنامه با شاه فقيد ايران شد كه بخشي از كنترل عراق را بر آبراه حياتي شط العرب به ايران واگذار كرد. در عوض، شاه دست از حمايت خود از كردهاي مخالف عراق كه براي بغداد دردسر درست كرده بودند، برداشت. در آن زمان، تهديد عليه صدام حسين از بين رفت.
اما اكنون تهديد از جانب خود ايران است. گزارش ميشود كه رييس جمهور عراق از آيتالله خميني متنفر است و اهميت خصومتهاي شخصي در خاورميانه نبايد دست كم گرفته شود. رژيم بغداد بخوبي ميداند كه اگر قرار است مبارزهاي تا پاي مرگ بين دو دولت باشد، به احتمال زياد كسي برنده است كه ابتدا و با شدت هرچه بيشتر حمله كند. اگر رهبر عراق اكنون وسوسه شده باشد تا دست به حملهاي ديگر بزند كه به اعتقاد ناظران مرحله دوم اين نبردها ميباشد - يعني تصرف سه جزيره تحت كنترل ايران، اما جزائر مورد
اختلاف در دهانه خليج[فارس]- اين نبرد و پيامدهاي آن ميتواند حتي بسيار خطرناكتر ظاهر شود.
ادامه دارد...
گروه حاكمه عراق تقريبا تماما مسلمان سني هستند.
اين گروه مدعي هيچگونه مبناي مذهبي قوي نميباشد، اما كاملا با هرگونه تلاش براي تحريك كردن جمعيت 50 درصدي شيعه خود مخالف است.
وسعت نبردهاي هفته گذشته تقريبا قطعا نشان ميدهد احساس خطر عراقيها چقدر عميق است.
به گفته سازمان عفو بينالملل، در عراق طي پنج سال گذشته به طور متوسط هر سال يكصد نفر بخاطر مسايل سياسي كشته شدهاند. برخي از اعضاي رژيم عراق تابستان گذشته به خاطر توطئه عليه صدام حسين اعدام شدند.
طارق عزيز، معاون نخستوزير و از افراد مورد اعتماد صدام چند ماه پيش به سختي از يك ترور جان سالم به در برد. گفته ميشود، اين ترور كار ايرانيها بوده است. همچنين گزارشهاي مداومي از فعاليتهاي خرابكارانه در بغداد وجود دارد.
همه رهبران خاورميانه آرزوهاي بلندمدت خود را دارند و صدام حسين از اين امر مستثني نيست.
زمانيكه صدام معاون رييس جمهور و مرد قدرتمند عراق در سال 1975 بود، مجبور به امضاي موافقتنامه با شاه فقيد ايران شد كه بخشي از كنترل عراق را بر آبراه حياتي شط العرب به ايران واگذار كرد. در عوض، شاه دست از حمايت خود از كردهاي مخالف عراق كه براي بغداد دردسر درست كرده بودند، برداشت. در آن زمان، تهديد عليه صدام حسين از بين رفت.
اما اكنون تهديد از جانب خود ايران است. گزارش ميشود كه رييس جمهور عراق از آيتالله خميني متنفر است و اهميت خصومتهاي شخصي در خاورميانه نبايد دست كم گرفته شود. رژيم بغداد بخوبي ميداند كه اگر قرار است مبارزهاي تا پاي مرگ بين دو دولت باشد، به احتمال زياد كسي برنده است كه ابتدا و با شدت هرچه بيشتر حمله كند. اگر رهبر عراق اكنون وسوسه شده باشد تا دست به حملهاي ديگر بزند كه به اعتقاد ناظران مرحله دوم اين نبردها ميباشد - يعني تصرف سه جزيره تحت كنترل ايران، اما جزائر مورد
اختلاف در دهانه خليج[فارس]- اين نبرد و پيامدهاي آن ميتواند حتي بسيار خطرناكتر ظاهر شود.
ادامه دارد...
منبع:ايسنا
لینک کپی شد
نظر شما
